فرابنفش یا به اختصار UV، موجی است در گستره امواج الکترومغناطیسی با طول موجی کوتاه‌تر از نور مرئی، ولی بلندتر از پرتو ایکس. که انرژی آن کمتراز پرتو ایکس، ولی بیشتراز نور مرئی است.

خورشید ساطع‌کننده پرتو فرابنفش در سه باند UVA, UVB و UVC به مقدار فراوان است ولی به سبب ویژگی جذب UV در لایه اوزون اتمسفر، ۹۹٪ تابش فرابنفشی که به زمین می‌رسد از نوع باند (کمتر مضر)UVA است. نوع A بیشتر توسط عدسی چشم جذب می‌شود و ضرری برای چشم ندارد. ولی آن قسمتی که برای چشم مضر می‌باشد، نوع B است که موجب سوختگی پوست نیز می‌گردد؛ مثلا وقتی نوع B به روی برف می‌تابد، می‌تواند موجب کوری برگشت ‌پذیر شود و فرد برای ۱۲ تا ۴۸ ساعت بینایی خود را از دست بدهد.

تابش UVB قدرت بالا برای چشمان بسیار مخرب ومی تواند باعث آب مروارید Cataract و اختلال مزمن قرنیهPterygium یا کوری موقت و دائم گردد. پوشش حفاظتی چشمان برای کسانی که به مدت طولانی در معرض تابش فرابنفش و بخصوص از نوع طول موج کوتاه آن قویاً توصیه می‌گردد، مثلاً کوهنوردان و اسکی بازان که به جهت اقامت‌های طولانی در ارتفاعات بالا، عملاً با رقیق شدن هوا، عامل اصلی مقاومت در مقابل تابش فرابنفش را ازدست می‌دهند.

اگر چه عینک‌های آفتابی معمولی به میزان کمی در مقابل تابش فرابنفش مقاومند، اما توصیه می‌گردد که حتی المقدور از لنزهای پلاستیکی (ترجیحاً از جنس پلی کربنات Polycarbonate) بجای لنزهای شیشه‌ای استفاده گردد زیرا همانگونه که اشاره شد، شیشه معمولی در مقابل UVA فاقد مقاومت بوده مگر آنکه توسط شرکت سازنده شیشه عدسی با لایه های دیگری نیز پوشانده شود و آن را به راحتی از خود عبور می‌دهد. عینک‌ها باید قادر باشند از ورود تابش‌های فرابنفش از کناره‌ها و بالا و پایین آن نیز جلوگیری کنند.

مفهمو UV400 این است که جذب UV تا بیش از ۴۰۰ نانومتر صورت می­گیرد كه این نیز به معنای همان جذب ۱۰۰% UV است.

دسته‌ها: مقالات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *